เหนื่อยจัง

วันนี้ดูร่างกาย และจิตใจมันจะไม่สามัคคีกันเลย

เหงา เงียบ ใจเหมือนจะหยุดเต้น

แปลกนะเวลาเราคิดไรมากๆๆทำไมฉันเจ็บหัวใจหน้อ

หรือว่าเราจะเป็นโรคหัวใจนะ.......

..........................

ก่อนและหลัง. . . . . . . .‏

ก่อนและหลัง. . . . . . . .‏


เมื่อก่อนหอมแก้มเป็นอาจิณ
เด๋วนี้ได้กลิ่นเป็นอาเจียน

เมื่อก่อนเจอกัน อ่ะของฝาก
เด๋วนี้มรึงอยาก ก็ซื้อดิ๊

เมื่อก่อนขับรถรับส่งฟรี
เด๋วนี้เฮ้ย! แท็กซี่เอาอีนี่ไป

เมื่อก่อนร้องไห้เคยกอดปลอบ
ป่าวประกาศช๊อบ ชอบบบบบคนอ่อนไหว
เด๋วนี้กรูร้องไห้โอ้ย....เป็นรัย
อ่ะ กระแดะเข้าไป อยากได้อะไรบอกดีๆ

เมื่อก่อนยิ้มให้ โหย...ใจเต้น
เด๋วนี้ยิ้มให้เห็น กรูปวดขี้*

เมื่อก่อนเฮ้ย...ข๊าว ขาว ว๊าวดูดี
เด๋วนี้ยังกะผี ดูมันชม

เมื่อก่อนข้ามถนนเดินจูงมือ
ข้าวของเงี้ยช่วยถือกัวเราล้ม
เด๋วนี้ยกมือขึ้นพนม
โอม เพี้ยง...ให้มันล้ม
รถเหยียบคอ

เมื่อก่อนสาวมองทำเปนเงียบ
เด๋วนี้ขอเบอร์เพียบ ไอ้หน้าม่อ

เมื่อก่อนจะไปไหนเด๋วป๋มรอ
เด๋วนี้ไม่ง้อ จะไปไม่ไป

เมื่อก่อนทำอะไรผิด
โอ้ย.....นิดหน่อย
เด๋วนี้ เดี๊ยะ ต่อย ...ดีๆ หน่อยได้ไม๊

เมื่อก่อนใครมอง โกดเปนไฟ
เด๋วนี้ ใครอยากได้ กรูให้ฟรี

เมื่อก่อนกินข้าว เด๋วป๋มจ่าย
ก็นะ...เกรงจัย
คุณเปนเลดี้
เด๋วนี้...หลอกแดกกรูฟรีๆ
เซ็งจังอีกนี่เกาะกรูกิน

เมื่อก่อนเรางอน ทำเปนง้อ
โวยวายตัดพ้อชีวิต ชีวิตจะสิ้น
เด๋วนี้เรางอน...ทำท่าจะบิน
งั้นเลิก*...ฟังจนชินต้องไปง้อมัน

เมื่อก่อนโทรตามเอาใจใส่
เด๋วนี้โทรไปปิดเครื่องซะงั้น
เมื่อก่อน เมจเสจ ส่งกันทั้งวัน
เด๋วนี้เครื่องสั่น ลืมจ่ายตังค์

ก็แค่อยากให้นายรู้บ้าง
คบแล้วทิ้งขว้าง รักมั่งไม่รักมั่ง
ถ้าเล่นๆ ก็บอกดิ
"ไม่จิงจัง"

จะเผื่อใจไว้คราวหลัง หลายๆ คน
พวกนายเจ้าชู้ เออก็ได้
แต่ไม่อยากจะเปนควาย หลายๆ หน
มากๆ ชักจะหมดความอดทน
เราก็คนปุถุชนทำมะดา

แต่นี่บอก...
ไม่เจ้าชู้ ตูละเบื่อ
ในสต็อคที่เหลือมันใครหว่า?
ทำเป็นรักใจเดียว ออกหน้าออกตา
ใครตอแหล มารยา ลองคิดดู

กรูโนเนะก็บอกกรูกระแดะ
กรูกระแซะก็บอกกรูกระหรี่
กรูเฉยๆ ก็ว่าหยิ่งสิ้นดี
กรูอ้อนทีก็บอก "น่ารำคาญ"
กรูไม่รับโทรศัพท์ เชิญไปบวช
พอกรูรับ 5 สายรวด โถ..อีร่าน
กรูบอกไม่มีแฟนล่ะหน้าบาน
พอจีบติดไปนานๆ ก้อ

ทิ้งกรู!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

วันวาน

เมื่อวาน ไม่รู้คิดงัย หยิบบทกลอนที่เคยเขียน
เอาขึ้นมาอ่าน แปลกนะว่าทำไมตอนนี้เขียนไม่ได้แล้ว
สมัยก่อนไม่รู้มัน เขียนได้กินใจเหลือเกิน
..........เขาถึงบอกว่าถ้าเราอยู่
ช่วงจังหวะนั่นของความรู้สึก เราจะสามารถกลั่นกรอง
ความรู้สึกนั่นออกมาได้ อย่างง่ายดาย

รักเก่าของวันวาน ............
มันทำให้ชีวิตวัยเด็กตื่นเต้นตลอดเวลา นึกถึงที่ไร
ก้ออดอมยิ้มไม่ได้ ไม่ใช่ว่ายังเรู้สึกแบบเดิมนะ
แต่รู้สึกว่า....นี่เราทำไมได้งัยนะ น่าอายจัง

รักเก่าเหมือนประสบการณ์ ดีหรือไม่ดี
มันก้อคือความทรงจำ จิงไหม

รักเ่ก่า ที่ต้องปกปิด รักเก่าที่ไม่กล้าแสดงออก
รักเก่า ที่ทุกคนคิดว่าเราผิด รักเก่าที่มีค่า
แค่...เพียงประสบการ์ที่ผ่านมา และผ่านไป
มีค่าแค่......เส้นทางที่เคยผ่าน ที่ไม่รู้ว่าเมื่อไร
เราจะมีโอกาสผ่านไปอีก หรือถ้าเรามีโอกาสผ่านไป
ไม่รู้ว่าเราจะจำเส้นทางเก่า ๆ นี้ได้อีกหรือป่าว
แล้วเส่้นทางนั่นเขาจะจำได้ไหมว่ามีใครเคยผ่านมาบ้าง

ทางผ่านแห่งความรู้สึก
ทางผ่านแห่งประสบการณ์

ขอบคุณคับ.........

ปวดหัวจัง

ปกติทุกคนชอบหาว่าฉันสำออย ถ้าฉันปวดหัว 1 เทียบเท่ากับคนอื่นปวดหัวสัก10

ไม่รู้ว่าทำไม น่าจะสำออยอย่างเขาว่ามัง สองวันก่อนปวดหัวมากคงเคลียดเรื่องการเมืองมาก

ตอนนี้ดีขึ้นแล้วคับ มาเคลียดเรื่องตัวเองดีกว่า

วันนี้อยู่เฉยๆๆ ก้อปวดหัว ไม่แน่ใจว่าทำไม อาการเหมือนจะอ้วก ปล.ไม่แพ้ท้องแน่นอน

กรุณาอย่าเข้าใจผิด ฮิอิ เวลา 22.52 นาที อาการดีขึ้นนิดหน่อย นั่งดูรายการทีวี

ขนาดปวดหัวนะยังมีแกใจดูทีวีอีก

อนาคตจะเป็นอย่างไรนะอยากรู้จัง.........................

7 ตุลาคม 51

เวลา 6.45 นาที เสียงน้องสาวตระโกน

พ่อ!ๆๆๆๆๆ เขาสลายการชุมนุมแล้ว

จนทำให้ฉันตื่นขึ้นมาดูรายการ

ข่าวยามเช้า ช่อง 3 ของสรยุทธ วินาที

ภาพที่สะท้อนถึงความโหดเหี้ยมที่สุดที่เคยปรากฏมา
นี่คือคนไทยที่โดนตำรวจไทยตำรวจที่เราเราเอาเงินภาษีของเรา
จ้างมันมาทำงาน แต่ทำไมมันถึงทำกับคนไทย แบบนี้คับ

หลังจากดูแล้วทนไม่ได้คับ

8.00 น ฉันกับน้องและพ่อ ขับรถไปเพื่อที่ร่วมเป็นส่วนหนึ่ง
ของพันธมิตร ร่วมกันเคียงข้างเพื่อนๆ เราจอดรถที่สะพานมัฆวาน
แล้วเดินผ่านไปยังสะพาน มีพี่ๆ แจกผ้าชุบน้ำ น้ำอีกขวด
เดินไปผ่านพระบรมรูปทรงมา มีเสียงดังมาก น่าจะเป็นแก๊สน้ำตา
หรือไม่ก้อระเบิด มันดังมาก เราไม่รู้จะเดินไปทางไหน
จนพี่ๆ ป้าๆ น้าๆ เพื่อนๆ บอกให้เดินไปข้างหน้า เดินไป
ให้ถึงรัฐสภา เราก้อเดินไปเรื่อยๆ จนถึง แต่เสียงดังก้อดังไปเรื่อย
ไม่มีท่าทางจะหยุด ณ เวลานั่น เราโทรมาถามเพื่อนว่ามีการระเบิดตรงไหน
เพื่อนบอกระเบิดอู่ทองใน คือช่วงนั้นกัว ไหม กลัว ๆ มาก พ่อ น้อง ไม่รู้
ไม่รู้ว่าจะทำงัย เหมือนตำรวจ ยิงแก๊สสกัดทางฝั่ง อู่ทองใน และพระบรมรูปทรงม้า
เพื่อต้อนให้คนที่อยู่แถวนั่น มาอยู่ตรงกลางรัฐสภาพ จะได้สลายทีเดียว
ณ.เวลา 11.00 น.ตรงรัฐสภา ยังไม่มีอะไรเกิดขึ้น
เราเห็นว่าพี่ ป้าๆ มากันเยอะแล้ว พ่อเขาคงกลัวว่าจะมีอะไรหนัก
เลยกลับตอนนั่น เดินกลับมาทาง พระบรมรูปทรงมา เราเดินมาถึงครึ่งทาง
มีเสียงระเบิดมาอีก ดังมาเกือบ 10 10 ลูก ดังจากบรมรูปทรงม้า

ป้าคนหนึ่งเรียกไว้ว่า หนูๆๆอย่าไปทางนั่นนะเขากำลังยิ่งอย่างหนัก
นี่ป้าโดนมานิดหน่อย อย่าพึ่งไป รอก่อน เราเลยบอกน้องกับพ่อ
บอกว่าอยู่ก่อนอย่าพึ่งเดินไป เรารอสักพัก แต่เวลานั่นมันเคลียดมาก
ไม่รู้ว่าคนที่โดนเป็นงัยมัง มีเสียงรถพยาบาล ศิริราช ทหารเสือของแม่หลวง
และหลายๆ โรงบาล วิ่งกันวุ่นวายไปหมด
ช่วงนั้นเริ่มเคลียดมาก ไม่รู้ว่านี่คือฝันหรือว่าเรืองจิง
ถ้าเป็นฝันก้อขอให้จบทีเถอะ

เรารอสักพักก้อเดินผ่านไปที่บรมรูปทรงม้า มัรถพยาบาล กำลังขนคนเจ็บ
ไปส่งโรงพระยาบาล แค่เราเดินผ่านยังแสบตามากๆ แล้วคนที่โดนจังๆ ละ
พี่เขาจะเป็นงัย น้องๆ ที่โดนจะเจ็บไหม
ตอนนั่น เวลานั่น เรากลัวมาก แต่น้องที่ไม่ด้วยเขาไม่กลัว
แต่เรานะกังวล ห่วงเขา กับพ่อมาก กะว่าจะมาอยู่ทำเนียบ
แต่พอดีพ่อเขารีบมาทำงานจึงต้องกลับมาก่อน
พอกลับมาฉันเอาเงินไปให้เพื่อน (ญาติฝากมา)
ไปให้เพื่อนช่วยทำกับข้าว ส่งไปเป็นกองหนุนพันธมิตร
นั่งดูข่าวพันธมิตรสักพัก ก้อกลับมาบ้าน

มาดูข่าว พอเลาประมาณ 16.00 น โดยประมาณ

มีการสลายการชุมนุมอีกครั้งที่หน้ารัฐสภา ฉันนั่งดูพร้อมน้ำตา
น้ำตาแห่งความเสียใจ น้ำตาแห่งความความซึ้งใจ
มีภาพของตำรวจเลวๆ ยิงเข้าใจปชช. ตลอดเวลา
แม้กระทั่ง ทหารเสือพระราชินี ยังโดนเหมือนกัน

อารมณ์.............

วันนี้ทำไม หัวใจมันหนักจัง อย่าถามนะว่าทำไม เพราะตัวเราเองยังไม่รู้เลย
รู้แต่ว่าหัวใจมันแน่น และหนัก หรือจะเป็นเรื่องงาน งานที่ยังไม่เจอทางออก
งานที่ไม่มีทางไป หรือว่าเรื่องความรัก เรื่องครอบครัว
หรือว่าเพราะตัวเราเอง


งานนี้น่าจะเพราะตัวเราเองมัง

ตัวเราเองเท่านั่นที่เป็นคนสร้าง

สร้างจุดเด่น จุดด้วย และสร้าง

ใจตัวเองให้เป็นเช่นนี้

เหนื่อยๆๆๆๆๆๆๆๆๆ หนักๆๆๆๆๆๆ

อยากพักจัง เมื่อไรน่าเราจะดีกว่านี้

ฟ้าประทานพรให้เราเกิด สักวันฟ้าต้องประทานพร

ให้เราสมหวัง......สักวัน

เงียบ

วันนี้เงียบจัง เมื่อวานส่งของให้่ลูกค้าเยอะเกือบไม่ทัน
วันนี้เงียบมาก แต่ยังดี พรุ่งนี้มีนัดกับลูกค้าที่ ตึกใบหยก
ตื่นเต้นมาก ไม่แน่ใจว่าจะพลาดป่าว ดีนะมียายบ๊องไปด้วย
ฮิอฺอิ ไปคนเดียวตายแน่นอน ไม่รอดชัว งานนี้อยากได้มาก
แบบว่าเคยไปทานข้าวที่ห้องอาหารบุฟเฟ่ต์ลอยฟ้ามาแล้ว ชอบมาก บรรยากาศก้อดีนะ เสียอย่างเดียวฝรั่งเยอะและไม่ค่อยมี บรรยาศ กะว่าจะไปกินบรรยากาสด้วยสุดท้ายแค่กินข้าวก้อพอ เพราะฝรั่งเสียงดังโว้ยวาย แต่อาหารอร่อย ก้อเลยยอมอิอิ


ตอนนี้ 23.50 น. ยายบ๊องเตรียมงานให้ลูกค้าดูพรุ่งนี้
ท่าทางจะเคลียด55+ ไม่ยิ้มเลย แต่เอ...มีร้องเพลงได้งัยว้าา


เวลายายบ๊องบึ้งนะไม่กล้าเข้าใกล้ เดียวโดนด่าโดยใช่เหตู
แต่ก้อน้อยมากๆๆๆๆๆๆๆ


เตรียมตัวไปนอนดีกว่า